poëzie 2020

 

 


 

muulsje

dat muulsje
bliet hange
óp de bakke
dat ee muulsje
zoeë tsaart
tseertlieg jónk
va vruier noa hu
en nog lang
mie janse
noeëts mieë voet
effe lang jenóg
um tsaart tse zieë
’t keurt miech
e jediech va
vasteloavend
bis nieëks joar
e lippejeluk
mónkjeveul
hats

2020
 


 



nieëkste

jees te mit miech mit
noa die wieëtsjaf
mit de bloasmoeziek
woa klone ópbluie
jedanke e bild weëde
ziech tse duie
iech han diech jeer
dans i mieng erm
sjtroal  diene laach
i mie jeveul
sjoenkelend d’r waeg
noa heem
wieër wie aesjermitwoch

jees te mit miech mit
doe klonemarie
noa die wieëtsjaf

de nieëkste

2020



jardeman

de vrugjoarzon
sjteet neer in
d’r fibberwaar
sjiengt óp bleeche
winkterjezichter
wurpt lange sjattens
lieët klure fónkele
va marketentster
bis trommelsjleëjer
pluum óp d’r hód
blanke zeëbel
vaan sjtriecht d’r wink
zonnebril i klure montoer
kleed mit oessjnit
’t zitst deep bij de jarde
mit vöal of tswai alling
jraad ’t intselle hat
jenóg tse vertselle
tse losse zieë
’t sjpel va sjtoots en hoemoor
d’r sjtaatse jardeman
oes d’r marsj
van d’r nico
lieët de zon sjienge
vrugjoar in d’r winkter
alaaf

2020


 


zin

zin han um
verleefd tse weëde
um ’t ummer
zoeë tse losse blieve

zin han um
diech tse misse
um ’t zieë
zoeë tse losse zieë

zin han um
troane tse kriesje
um ’t drueje
zoeë tse losse sjtieje

zin han um
diech tse sjtriechele
um ’t verlange
zoeë tse losse kome

zin han um
i wólke tse drieve
um ’t verdampe
zoeë tse losse blieve

zin

2020