Home | Kerkraads Dialekt | Óngerweëgs dichter Wim Heijmans

Óngerweëgs

jötliech

i leem kluur
jolft broen
oes jen eëd
ing vrauw
heur vorme jötliech
sjenke de vruet
oes heur lief

an de brós
lave tuun ziech
klattere perlend
i wasser moeziek
sjiengt mit sjtroale
va zonne wiezer
in d’r vuurjaad

ze sjenkt ziech
um tse dele
de vruet waast wieër
in ózze vuurjaad

mit al ós name

2026

Vertaling

goddelijk

in klei kleur
golft bruin
uit de aarde
een vrouw
haar vormen goddelijk
schenken de vrucht
uit haar lijf

aan de borst
laven tonen zich
klateren parelend
in water muziek
schijnt met stralen
van zonnewijzer
in de voortuin

ze schenkt zich
om te delen
de vrucht groeit verder
in onze voortuin

met al onze namen

Info gedicht: ‘Jötliech’

Jötliech betseechent wen jet mit Jot tse maache hat. Me zeët ’t óch va jet dat jans bezónger is.

De bilder zunt jemaad in de naobersjaf.

’t Sjteet in de sjtere

Otober

Mars – In de tswaide helf va de naat in ’t zuudoste
Jupiter – An ’t end va de naat in ‘t zuudoste
Saturnus -In de tswaide helf va de naat in ‘t zuudoste

5 oktober – Mars jans kótbij d’r mond

23 oktober – Saturnus links ónger d’r mond

Afscheid stadsdichter Kerkrade ’23-’24

De stadsdichter ’23-’24 Kerkrade, Wim Heijmans nam 18 december 2024 afscheid in de HuB, de culturele ontmoetingsplek. Zijn toespraak, samen met Noor Vanhommerig, zang, Wiel Hamers, piano is verfilmd door Rolf Geurts. In Kerkrade is de stadsdichter tweetalig. Vandaar dat de teksten zowel van de toespraak als van de liederen in de Kerkraadse taal zijn.

2026oktI

Oktober I

Bucher

Ing waech lang ’t fes va bucher. Da mósse ze zicher óp ing plaatsj zieë. ’t Bucherjesjef. En doa junt ze hin. ’t Bertie en d’r Wiel.
‘E bóch i jen heng. De janse welt óp d’r sjoeës. D’r zin va leëze,’ zeët d’r Wiel
wen ze eri junt.
In inne ek van ’t jesjef is ing buun jebouwd. Mit ’t ópsjrif: “We gaan de planken op!”.’
Doa jeet ’t dis waech um. Tejater, jezank, dans en óptreëne. D’r Wiel bekiekt ’t ziech in alle rouw. I jedanke ziet e zieng eje sjoeël tseruk. In ‘ne ek va d’r jank. Ing buun mit inne leëstroeën. D’r boave jemoald ‘Land van Koning Woord.’ Dat fluustert e vuur ziech hin. ’t Bertie huet ‘t.
‘En woar doa jing könnejin?’
D’r Wiel waad effe. Veurt de sjpannoeng jet óp. ’t Is ja tejater.
‘Zicher Bertie. De könnejin hitsjt ‘Koningin goede zin’.
Dat zeët e mit inne laach in ’t jezich.
‘En de kinger woeëne óp ‘is-lijntjes’, niet ‘was’.
Noen laacht ’t Bertie óch.
‘Joa, meester.’
Mennieg bóch is doa vuurjeleëze. En jans jet eje kingerwöad ópjezaad. Allenäu óp eje aad en wies. Joa wies, um tse zinge. Alle daag.
Mit e jeveul va vruier en noen junt ze noa heem. En zicher kingerbucher ónger d’r erm vuur de klingkinger. Doa is me noeëts tse jroeës vuur.