Óngerweëgs
Weier vrugjoar
weier vrugjoar
broen bleer
zunt d’r nog
dekke vuur jreun
sjpraose
an d’r rank
van ’t wasser
woa ’t wakker weëde
i de vrugjoar zon
ing vrauw is
ze hat de kouw
uvverleëfd
dreëgt de ieëtsjte
joarestsiet
i heur sjoeës
bejrust d’r visjer
óp aafsjtand
nimt hem mit
in d’r sjal
va jong ende
e naes vuur
alle bejin
en óp ’t wasser
drieve ze mit
i de tsiet
leëvenszin
bij d’r weier
zoeë kótbij
2026
Vertaling
vijver voorjaar
bruine bladeren
zijn er nog
deken voor groen
spruiten
aan de rand
van het water
waar wakker worden
in de voorjaar zon
een vrouw is
ze heeft de koude
overleefd
draagt de eerste
jaargetijde
in haar schoot
begroet de visser
op afstand
neemt hem mee
in de klank
van jonge eenden
een nest voor
alle begin
en op het water
drijven ze mee
in de tijd
levenszin
bij de vijver
zo dichtbij
Info gedicht: ‘Weier vrugjoar’
Weiere woare vruier wiechtig wie ing drinkplaatsj vuur ’t vieë, of inne bak vuur de wassermölle.
’t Sjteet in de sjtere
April
Venus – va kót noa d’r óngerjank va de zon bis d’r bejin van de naat in ’t weste
Jupiter – va d’r bejin van d’oavend bis deep in de naat in ’t zuudweste
19 april – Venus en d’r mond kót bijenee







